چرا دقت در گرم کردن، برای لوازم آزمایشگاهی از اهمیت بالایی برخوردار است؟
وقتی با لوازم آزمایشگاهی با کیفیت بالا سروکار داریم، تفاوت بین یک قطعه بینقص و یک توده از شیشههای خردشده، بسیار کم است. همه چیز به فرآیند حرارتدادن بستگی دارد. ما از عناصر گرمایشی مادون قرمز برای حرارتدادن شیشه استفاده میکنیم تا شیشه به آن حالت ایدهآل برسد؛ در این حالت، تنشهای درونی شیشه کاهش مییابد و سپس شیشه سرد میشود.
تفاوت ۰.۱ درجه سانتیگراد
شیشه، مادهای حساس است. اگر دمای شیشه فقط چند درجه تغییر کند، ممکن است تنشهای جدیدی ایجاد شود یا تنشهای قبلی از بین نرود. به همین دلیل، ما از عناصر گرمایشی مادون قرمزی استفاده میکنیم که بتوانند با دقت ۰.۱ درجه سانتیگراد کار کنند. این کار باعث میشود شیشه دچار تنش نشود.
سرعت نیز مهم است
از آنجایی که تشعشعات مادون قرمز مستقیماً به شیشه برخورد میکنند، ما میتوانیم دمای شیشه را خیلی سریعتر افزایش یا کاهش دهیم؛ در حالی که با سیستمهای گرمایشی قدیمی این کار امکانپذیر نیست.
مقابله با «نقاط داغ»
مشکل اصلی، یکنواختی دماست. اگر یک سمت لامپ دمای بالاتری داشته باشد، شیشه دچار تغییر شکل خواهد شد. برای رفع این مشکل، ما از توان و طول موج مناسب برای گرم کردن شیشه استفاده میکنیم تا گرما به طور یکنواخت در سراسر سطح شیشه پخش شود.
واقعیت درباره این سیستم
باید بدانید که چنین دقتی رایگان نیست. حفظ ثبات دما در محدوده ۰.۱ درجه سانتیگراد، فشار زیادی بر کنترلکنندهها و حسگرهای مربوطه وارد میکند. اگر ترموکوپلها قدیمی باشند یا در مکان نامناسبی قرار داشته باشند، حتی بهترین عناصر گرمایشی نیز نمیتوانند کار شما را نجات دهند. علاوه بر این، به منبع تغذیه تمیز نیز نیاز دارید؛ زیرا نوسانات ولتاژ میتواند باعث تغییرات در دمای شیشه شود. همه چیز به جزئیات بستگی دارد.